Ogólne zasady zachowania się w ciąży

Zasady zachowania się kobiety ciężarnej

W niektórych kulturach, nawet — w naszej ocenie — bardzo prymityw­nych, kobiety w okresie ciąży izolowano, aby ustrzec je od wpływu szkodli­wych czynników. Obecnie zaleca się stosowanie następujących zasad:

Co można, a czego nie w czasie ciąży

■     Przed zajściem w ciążę należy zapoznać się z odpowiednią lekturą.
■     Należy dbać o zdrowie w szczególny sposób, przynajmniej na 3 miesiące przed zaplanowaną ciążą, unikać przeziębień, przemęczeń, niedożywienia. Dotyczy to obojga rodziców.
■     W okresie ciąży należy uzyskać od położnej i lekarza odpowiednie informacje dotyczące ciąży, porodu i higieny osobistej oraz zachowania higieny pracy.
■     Należy ograniczyć wysiłki fizyczne i unikać napięć psychicznych. Nie dźwigać, nie biegać, ograniczyć stosunki płciowe, zwłaszcza w okresie przypadającej mie­siączki.
■ Dwa lub trzy tygodnie po zatrzymaniu miesiączki należy zgłosić się pierwszy raz do lekarza, a potem kolejno poddawać się badaniom położnej lub lekarza co miesiąc, w II połowie ciąży co 3 tygodnie, a w ostatnich 6 tygodniach co 2 tygodnie, chyba że lekarz zaleci częstsze wizyty.
Ruch na świeżym powietrzu powinien trwać 2—3 godziny dziennie, sen 9 godzin. Do pracy, jeśli jest blisko, należy chodzić, a nie jeździć. Najlepszą formą ćwiczeń jest spacer, ale bez zmęczenia. Jeśli chodzi o lekką gimnastykę, jest ona wskazana w prawidłowej ciąży, ale i jej zakres należy ustalić z leka­rzem. Należy ograniczyć podróże i zmiany klimatu.
Ciężarna dużo się poci i w związku z tym musi się często myć. Powinna się codziennie kąpać pod natryskiem, a nie w wannie. Szczególnie należy zwrócić uwagę na srom i okolice odbytu, często podmywając je wodą z my­dłem. Nie wolno stosować żadnych irygacji czy nasiadówek.

 Stosunek płciowy w czasie ciąży

Stosunki płciowe w okresie ciąży powinny być ograniczone, w dniach przypadającej miesiączki są niewskazane, natomiast na 6 tygodni przed porodem zabronione ze względu na możliwość pęknięcia pęcherza płodo­wego i odpłynięcia wód oraz ryzyka zakażeń. Te uwagi dotyczą ciąży rozwija­jącej się prawidłowo, natomiast w przypadkach obciążeń i nieprawidłowych objawów należy zawsze zapytać lekarza, czy stosunki w danym przypadku są w ogóle dozwolone.
Należy unikać przebywania w zatłoczonych miejscach, gdzie łatwo się zarazić, np. katarem.
Należy dbać o regularność wypróżnień. Przy zaparciach należy jeść więcej świeżych jarzyn, owoców, gruboziarnisty chleb — czyli produkty, w których zawarty jest błonnik. Można ponadto pić kefir, zsiadłe mleko, kompot z suszonych śliwek. Używanie środków przeczyszczających, mogących powo­dować gwałtowne wypróżnienia, jest niewskazane.
Co dwa miesiące, lub częściej, należy zgłaszać się do stomatologa. Po każdym posiłku trzeba czyścić zęby szczotką. Występujące czasem krwawie­nia z dziąseł są skutkiem ich nadmiernego rozpulchnienia w czasie ciąży. Zęby popsute powinny być leczone lub usunięte, ponieważ mogą stanowić źródło zakażenia i stać się przyczyną zapaleń nerek czy niedokrwistości.
Pamiętaj: Ciąża nie jest przeciwwskazaniem do leczenia i usuwania zębów.
Pielęgnowanie piersi i brodawek jest bardzo ważne w przebiegu ciąży. Jeśli sutki są małe lub brodawki wciągnięte do wewnątrz, to należy je deli­katnie masować z użyciem łagodnego kremu i wyciągać brodawkę. Wydzie­lająca się we wczesnym okresie siara, a w drugiej połowie ciąży jasny płyn, może powodować drażnienie i macerację naskórka. Należy wtedy zmywać brodawki przegotowaną wodą, aby uniknąć stanów zapalnych. Okolice brodawek można smarować kremem, boraksem z gliceryną, maścią tranową lub alantoinową. W ostatnich 2—3 miesiącach ciąży należy systematycznie hartować brodawki poprzez mycie zimną wodą z mydłem oraz wycieranie szorstkim ręcznikiem, pocieranie spirytusem i nawilżanie kremem. Zabiegi te powinny być powtarzane 2—3 razy dziennie po to, by brodawka była odporna na urazy przy karmieniu. W związku z powiększaniem się piersi i ich tendencją do zwisania, należy ćwiczyć mięśnie piersi oraz nosić wygodny biustonosz podtrzymujący piersi od dołu, ale nie uciskający ich.

Ubranie kobiety ciężarnej

Ubranie kobiety ciężarnej jest również sprawą ważną. Ciężarna powinna: dbać o swój wygląd, być dobrze uczesana, stosować umiarkowany makijaż i ładnie ubierać się, mieć zadbane ręce i paznokcie. Wpłynie to na dobre samopoczucie i lepsze znoszenie odmiennego stanu, jak również na zachowa­nie atrakcyjnego wyglądu dla otoczenia i męża. Ubranie powinno być luźne, wygodne, bez pasków wokół talii, nie powinno uciskać brzucha i piersi, ale jednocześnie powinno być dostosowane do sezonu, klimatu i rodzaju pracy wykonywanej przez ciężarną, raczej z tkanin gładkich i włókien naturalnych. Strój w ciąży nie może kobiety szpecić.
Żylaki — jeśli kobieta ma żylaki, powinna nosić elastyczne pończochy. Pasy ciążowe są wskazane tylko wtedy, gdy mięśnie brzucha są bardzo osłabione, a brzuch opuszcza się. Majtki powinny być luźne, bawełniane. Noszenie spodni jest raczej niewskazane.
Buty powinny być wygodne, na niskim szerokim obcasie, o pół numeru większe niż zazwyczaj.
Ponieważ środek ciężkości ciała przesuwa się w ciąży do.przodu, chodzenie na wysokich obcasach obciąża nadmiernie kręgosłup.