Higiena psychiczna w ciąży

Higiena psychiczna w ciąży to kolejne ważne zagadnienie. Ciąża jest wprawdzie stanem normalnym, ale odmiennym. Powoduje zmniejszoną ak­tywność i większą bezbronność wobec środowiska zewnętrznego. Niektóre bodźce zewnętrzne, które poza okresem ciąży są obojętne, w ciąży mogą stać się szkodliwe. Wpływ hormonów łożyska na organizm ciężarnej powo­duje ograniczenie samodzielności funkcji jej układu nerwowego. Często kobieta zachowuje się zupełnie odmiennie w ciąży w porównaniu z jej dotych­czasowym zachowaniem. Istnieje zatem uzasadnienie konieczności otoczenia opieką każdej ciężarnej, przede wszystkim przez rodzinę, a następnie przez służbę zdrowia. Około 10% ciężarnych można zaliczyć do znerwicowanych. I właśnie ta grupa ciężarnych często narzuca atmosferę lęku i niepokoju zarówno w domu, jak i w poradni czy szpitalu. Zachowanie równowagi psy­chicznej u ciężarnej może być ułatwione przez tworzenie wokół niej odpo­wiedniej atmosfery. Rodzina powinna chronić ciężarną przed wszelkiego rodzaju konfliktami z otoczeniem, pomagać w pokonywaniu trudności ży­ciowych i wykazywać zrozumienie dla jej często odmiennych zachowań. W żadnym wypadku rodzina nie powinna pogłębiać najczęściej wyimagino­wanych przyczyn niepokoju ciężarnej.
Pamiętaj: Dobremu samopoczuciu sprzyja dobry stan zdrowia fizycznego. Nie musisz żyć w ciągłym lęku o siebie i dziecko. Przy obecnej organizacji służby zdrowia zostaniesz przecież skierowana do szpitala, jeśli wystąpią poważniejsze powikłania. Musisz tylko mieć pełne zaufanie do lekarza, który się Tobą opiekuje; powinnaś zgłaszać się na kontrolę i wykonywać ściśle jego zalecenia. Ponieważ przy porodzie w szpitalu ciężarnej praktycznie nic nie zagraża, uwaga przyszłej matki powinna być skierowana na zapewnienie bezpieczeństwa dziecku, które bardziej od matki może być narażone na powikłania.
Praca ciężarnej — zazwyczaj przyjmuje się, że wszystkie kobiety pracują na dwóch etatach, ponieważ praca w gospodarstwie domowym, szczególnie na wsi, może być o wiele cięższa niż praca zawodowa. Rodzina powinna po­magać ciężarnej w prowadzeniu gospodarstwa domowego, mąż powinien przejąć na siebie część jej dotychczasowych obowiązków. Praca ciężarnej nie może być wyczerpująca, związana z dużymi wysiłkami i denerwująca, gdyż właśnie wtedy może stać się niebezpieczna dla płodu. Od początku ciąży kobieta powinna być kierowana do pracy lżejszej, trwającej nie dłużej niż 8 godzin dziennie, oczywiście nie w warunkach szkodliwych. Stąd w nie­których instytucjach istnieją oddziały pracy chronionej. W czasie pracy korzystne jest robienie krótkich 10-minutowych przerw co godzinę i zmiana pozycji. Ciężarna nie powinna wykonywać pracy związanej z:
□ podnoszeniem ciężkich przedmiotów,
H ciągłym chodzeniem,
■ ciągłym utrzymywaniem równowagi,
■ ciągłym stykaniem się z niebezpieczeństwem okaleczenia,
■ czynnikami szkodliwymi, jak: ołów, rtęć, nitrobenzol, anilina, toluen, dwusiarczek
węgla, pochodne chlorowcowe, fosfor, terpentyna, substancje ochrony roślin, sub­stancje radioaktywne, promienie X itp.
W razie złego samopoczucia ciężarna powinna być zwalniana z pracy.
Pamiętaj: Ciąża nie jest przeciwwskazaniem do pracy, zarówno zawodowej, jak i domowej, musi być to tylko praca lekka, z przestrzeganiem przerw i odpoczynkiem przy pierwszym zmęczeniu.